Σκέψεις για τους περιβόητους κανόνες

Πρώτη εβδομάδα στο σχολείο και το περιεχόμενο του μαθήματος έχει να κάνει με την γνωριμία της ομάδας αλλά και με την από κοινού δημιουργία κανόνων. Κανόνες που θα είναι ρεαλιστικοί, θα εξασφαλίζουν τη σωματική ακεραιότητα των συμμετεχόντων και θα δημιουργούν ένα κλίμα αλληλοσεβασμού και συνεργασίας. Καθώς αύριο τελειώνει η πρώτη εβδομάδα μοιράζομαι μαζί σας τις σκέψεις και τα συμπεράσματά μου.

Αρχικά διαπίστωσα πως η ανακοίνωση της δημιουργίας των κανόνων από τα ίδια τα παιδιά δημιουργεί έκπληξη αλλά και ενθουσιασμό. Να ξεκαθαρίσω πως είμαι υπέρμαχος των κανόνων και της αυστηρής τήρησής τους. Μου έχει κάνει όμως τρομερή εντύπωση πως τα περισσότερα παιδιά ενώ έχουν εξοικειωθεί με το να ακούνε ή ακόμη και να ακολουθούν κανόνες, δυσκολεύονται να ορίσουν τους δικούς τους κανόνες. Κι ο λόγος είναι απλός. Τα περισσότερα παιδιά έχουν μάθει απλά να ακούνε κανόνες. Η δυνατότητα συνδιαμόρφωσης των κανόνων δίνει μια ελευθερία που αρκετές φορές είναι μη διαχειρίσιμη. Παρόλα αυτά, η διαδικασία μπορεί να γίνει παιχνίδι. Και ναι, η συμμετοχή είναι καθολική. Η εφαρμογή των κανόνων από εδώ και πέρα είναι στο δικό μας χέρι.

Και τι συμβαίνει όταν δεν τηρούμε τους κανόνες; Αυτή είναι πάντα η ερώτηση μου στο τέλος. "Τιμωρία", αποκρίνονται τα περισσότερα παιδιά. Και τότε έρχεται η μεγάλη στιγμή! Η στιγμή που ξεκαθαρίζω πως δε μου αρέσουν οι τιμωρίες. Και τότε τι; Τότε έρχεται η σημαντικότερη στιγμή του μαθήματος. Η στιγμή που εξηγώ πως καμία τιμωρία δεν είναι χειρότερη από το να ξοδεύουμε τον χρόνο μας λέγοντας ξανά και ξανά τους κανόνες, χάνοντας έτσι χρόνο από τα άπειρα παιχνίδια που μπορούμε να παίξουμε όλοι μαζί.

Συμπερασματικά, οι κανόνες και τα όρια είναι απαραίτητα για τους μαθητές. Αλλά και για εμάς. Είναι η εγγύηση για τη σωματική και ψυχική ασφάλεια όλων των συμμετεχόντων. Η απόδειξη πως τα παιδιά θέλουν τους κανόνες είναι η συμμετοχή τους στη δημιουργία των κανόνων του μαθήματος της θεατρικής αγωγής. Οφείλουμε όμως να εξηγούμε για ποιο λόγο βάζουμε κάθε κανόνα και να δίνουμε τη δυνατότητα συνδημιουργίας. Όλοι μαζί φτιάχνουμε το δίχτυ προστασίας που θα μας κάνει να μάθουμε μέσα από το παιχνίδι. Με σεβασμό και αγάπη.

Γιώργος Λυμπέρης