​Πρώτη εβδομάδα μαθημάτων και μπαίνω με φόρα στην τάξη ξεκινώντας το ταξίδι στη χώρα της Θεατρικής Αγωγής. "Μα κύριε δε θα πούμε τα ονόματά μας;". Είναι τρομερό πως έχει παγιωθεί η γνωριμία μιας ζωντανής ομάδας παιδιών μέσα από "συστάσεις". Τους απαντώ "φυσικά και θα γνωριστούμε. Σε αυτό το μάθημα όμως θα μαθαίνουμε μόνο μέσα από το παιχνίδι, τη δημιουργία και τη φαντασία". Και τότε ανοίγει η βαλίτσα μου και βγαίνει το πρώτο μαγικό αντικείμενο! Η μπάλα της γνωριμίας. Κάθε ένας που παίρνει την μπάλα λέει το όνομα του και την δίνει στον διπλανό του. Σε επόμενη δραστηριότητα ένας μαθητής πρέπει να πει το όνομα οποιουδήποτε συμμαθητή του και μετά του δίνει την μπάλα. Επιδιώκουμε να πάρουν όλοι την μπάλα. Γνωριμία, συγκέντρωση μα πάνω από όλα διασκέδαση

​Κάθε χρόνο μου αρέσει να εντάσσω τα μαθήματα μου σε μια ευρύτερη ιδέα. Για φέτος διάλεξα τη θεματική "ταξίδι". Ταξίδι στον κόσμο της Θεατρικής Αγωγής. Εκεί όπου κάθε εβδομάδα θα γνωρίζουμε νέα πράγματα για το θέατρο, θα γνωρίζουμε νέους ήρωες και θα δημιουργούμε τις δικές μας ιστορίες. Ταξίδι χωρίς αποσκευές γίνεται; Φυσικά και όχι. Αυτό το μικρό σακίδιο κάθε φορά θα έχει τα μαγικά αντικείμενα που θα χρησιμοποιούμε στα μαθήματα μας!

Το σχολείο ξεκίνησε! Τι δουλεύουμε την πρώτη εβδομάδα;

Οι κανόνες στο πλαίσιο του μαθήματος της Θεατρικής Αγωγής είναι πάρα πολύ σημαντικοί. Και ο λόγος; Φυσικά για να δημιουργήσουμε ένα ασφαλές πλαίσιο μάθησης και δημιουργίας. Εξηγούμε στους μαθητές πως βάζουμε κανόνες όχι για να τιμωρήσουμε κάποιον σε περίπτωση μη τήρησης τους, αλλά για να γίνει η τάξη μας ένα ασφαλές μέρος όπου όλοι θα μαθαίνουμε ισότιμα χωρίς να πληγωθεί κανείς σωματικά ή και ψυχικά. Είναι το δίχτυ ασφαλείας για όλες τις κακοτοπιές που σίγουρα θα συμβούν κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Θεωρώ απαραίτητο οι κανόνες να διαμορφώνονται από όλη τη ομάδα και όχι μόνο από τον εκπαιδευτικό. Όλη αυτή η διαδικασία για μένα δεν είναι κάτι που γίνεται μόνο μια φορά. Οι κανόνες είναι ένα πεδίο συζήτησης και επαναδιαπραγμάτευσης καθόλη της διάρκεια της χρονιάς.

Πως μπορεί να γίνει αυτό με την αξιοποίηση των θεατρικών τεχνικών; Ελάτε να δούμε μαζί την παρακάτω δραστηριότητα.
Το μπαούλο των κανόνων είναι ένα παιχνίδι αυτοσχεδιασμού όπου ο εκπαιδευτικός μαζί με τους μαθητές φέρνουν στη μέση του κύκλου ένα φανταστικό μπαούλο. Κάθε ένας από εμάς προτείνει ορισμένους κανόνες. Οι κανόνες συζητιούνται από την ομάδα. Όποιος κανόνας ανταποκρίνεται στις ανάγκες μας μπαίνει στο μπαούλο. Το παιδί ανοίγει με το φανταστικό κλειδί το μπαούλο, βάζει τον κανόνα και κλείνει το μπαούλο! Το μπαούλο μας παραμένει στην τάξη για όποτε το χρειαστούμε.

Αν βρήκατε ενδιαφέρουσα τη συγκεκριμένη πρόταση μπορείτε να την κοινοποιήσετε ελεύθερα.

​Εσείς πώς δουλεύετε τους κανόνες με την ομάδα σας;

Πρώτη εβδομάδα στο σχολείο και το περιεχόμενο του μαθήματος έχει να κάνει με την γνωριμία της ομάδας αλλά και με την από κοινού δημιουργία κανόνων. Κανόνες που θα είναι ρεαλιστικοί, θα εξασφαλίζουν τη σωματική ακεραιότητα των συμμετεχόντων και θα δημιουργούν ένα κλίμα αλληλοσεβασμού και συνεργασίας. Καθώς αύριο τελειώνει η πρώτη εβδομάδα μοιράζομαι μαζί σας τις σκέψεις και τα συμπεράσματά μου.

Αρχικά διαπίστωσα πως η ανακοίνωση της δημιουργίας των κανόνων από τα ίδια τα παιδιά δημιουργεί έκπληξη αλλά και ενθουσιασμό. Να ξεκαθαρίσω πως είμαι υπέρμαχος των κανόνων και της αυστηρής τήρησής τους. Μου έχει κάνει όμως τρομερή εντύπωση πως τα περισσότερα παιδιά ενώ έχουν εξοικειωθεί με το να ακούνε ή ακόμη και να ακολουθούν κανόνες, δυσκολεύονται να ορίσουν τους δικούς τους κανόνες. Κι ο λόγος είναι απλός. Τα περισσότερα παιδιά έχουν μάθει απλά να ακούνε κανόνες. Η δυνατότητα συνδιαμόρφωσης των κανόνων δίνει μια ελευθερία που αρκετές φορές είναι μη διαχειρίσιμη. Παρόλα αυτά, η διαδικασία μπορεί να γίνει παιχνίδι. Και ναι, η συμμετοχή είναι καθολική. Η εφαρμογή των κανόνων από εδώ και πέρα είναι στο δικό μας χέρι.

Και τι συμβαίνει όταν δεν τηρούμε τους κανόνες; Αυτή είναι πάντα η ερώτηση μου στο τέλος. "Τιμωρία", αποκρίνονται τα περισσότερα παιδιά. Και τότε έρχεται η μεγάλη στιγμή! Η στιγμή που ξεκαθαρίζω πως δε μου αρέσουν οι τιμωρίες. Και τότε τι; Τότε έρχεται η σημαντικότερη στιγμή του μαθήματος. Η στιγμή που εξηγώ πως καμία τιμωρία δεν είναι χειρότερη από το να ξοδεύουμε τον χρόνο μας λέγοντας ξανά και ξανά τους κανόνες, χάνοντας έτσι χρόνο από τα άπειρα παιχνίδια που μπορούμε να παίξουμε όλοι μαζί.

Συμπερασματικά, οι κανόνες και τα όρια είναι απαραίτητα για τους μαθητές. Αλλά και για εμάς. Είναι η εγγύηση για τη σωματική και ψυχική ασφάλεια όλων των συμμετεχόντων. Η απόδειξη πως τα παιδιά θέλουν τους κανόνες είναι η συμμετοχή τους στη δημιουργία των κανόνων του μαθήματος της θεατρικής αγωγής. Οφείλουμε όμως να εξηγούμε για ποιο λόγο βάζουμε κάθε κανόνα και να δίνουμε τη δυνατότητα συνδημιουργίας. Όλοι μαζί φτιάχνουμε το δίχτυ προστασίας που θα μας κάνει να μάθουμε μέσα από το παιχνίδι. Με σεβασμό και αγάπη.

Γιώργος Λυμπέρης

Το πρώτο live του 45 Λεπτά Θέατρο είναι γεγονός! Σας ευχαριστώ όλους και όλες για τη συμμετοχή. Όσοι δεν το παρακολουθήσατε μπορείτε να το δείτε κάνοντας κλικ στον σύνδεσμο που ακολουθεί.

https://fb.watch/fv7H8Ax8wL/
​

​

Δείτε στο παρακάτω βίντεο πως μπορείτε να διδάξετε τις παγωμένες εικόνες στους μαθητές σας με ένα απλό και περιεκτικό τρόπο! Εξαιρετικό υλικό που εστιάζει σε τέσσερα σημεία. 

Πριν μερικές εβδομάδες είχα μία συζήτηση με μία συνάδελφο σχετικά με το πόσο δυσδιάκριτη είναι η στοχοθεσία των δραστηριοτήτων μας στο μάθημά μας.

Με λίγα λόγια, πολλά παιδιά επιστρέφουν στο σπίτι και όταν τους ρωτάνε τι έκαναν στο μάθημα της Θεατρικής Αγωγής λένε απλά πως έπαιξαν. Πράγμα υπέροχο, δημιουργικό και εποικοδομητικό κατά τη γνώμη μου. Είναι τέτοια η δυναμική των θεατρικών τεχνικών και η μύηση σε ρόλο που εννοείται πως ο μαθητής δε διαπιστώνει βραχυπρόθεσμα πόσα πολλά έχει αποκομίσει. Διότι το σχολείο λειτουργεί με τέτοιο τρόπο όπου η νέα γνώση πρέπει να επιβεβαιώνεται με κάποιον τρόπο άμεσα. Η επίλυση ενός προβλήματος; η ορθογραφία; προφορική εξέταση; ίσως κάποιο τεστ; Αυτοί είναι μερικοί από τους τρόπους που μπορεί να διαπιστώσει κάποιος τι έμαθε ο μαθητής σε ορισμένα μαθήματα. 

Προσωπικά μου έχει τύχει μαθητές μου να μη θυμούνται κάποιο μάθημα όσο έντονη κι αν ήταν η διαδικασία. Έτσι λοιπόν βρήκα έναν μικρό τρόπο για να μπορέσουμε να έχουμε μία μικρή ανατροφοδότηση για το μάθημά σας αλλά παράλληλα να έχουμε κάθε φορά μία σύνδεση με το προηγούμενο μάθημα. 

Πρόκειται για μιας μορφής ομαδικό ημερολόγιο το οποίο το συμπληρώνουμε όλη η ομάδα, μαζί, στο τέλος του μαθήματος. Το αρχείο που ακολουθεί μπορείτε να το κατεβάσετε, να το εκτυπώσετε και να το πλαστικοποιήσετε. Κάθε φορά, πέντε λεπτά πριν τελειώσουμε το μάθημα κάνουμε μία μικρή συζήτηση με την ομάδα για τα 4 πιο σημαντικά πράγματα που κατακτήσαμε εκείνη την ημέρα. Μπορείτε να γράψετε πάνω στην πλαστικοποιημένη σελίδα με το μαρκαδόρο του πίνακα και να το σβήσετε την επόμενη φορά. Κρεμάστε το ημερολόγιο σε ένα σημείο της τάξης έτσι ώστε να το βλέπουν τα παιδιά μέχρι να συναντηθείτε όλοι μαζί. 

​Κατεβάστε το αρχείο εδώ. 

​

Αυτή τη δημοσίευση την ετοιμάζω πολύ καιρό. Ξέρω πως σας αρέσει πολύ το εκτυπώσιμο υλικό που μπορεί να αξιοποιηθεί στην τάξη και σε εμένα ακόμη περισσότερο. Μας λύνει τα χέρια στη σχολική μας καθημερινότητα, κερδίζουμε χρόνο και κακά τα ψέματα κεντρίζει και το ενδιαφέρον των παιδιών.

Σε αυτή τη δημοσίευση θα παίξουμε παντομίμα! Έχω ετοιμάσει ορισμένες εικόνες με λέξεις για παντομίμα. Σε κάθε κάρτα θα δείτε τη λέξη να αναγράφεται αλλά και να απεικονίζεται. Πρόκειται για απλές καθημερινές δράσεις, εύκολες για παντομίμα και κατάλληλες ακόμη και για πολύ μικρές ηλικίες.

Προσωπικά με βοήθησε πάρα πολύ φέτος στα πρώτα μου μαθήματα. Ειδικά με μαθητές μου που δυσκολεύονται στην ελληνική γλώσσα. 

Κάνοντας κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο θα βρείτε τις κάρτες. Είναι σε υψηλή ανάλυση και μπορείτε να τις προσαρμόσετε σε όποιο μέγεθος εκτύπωσης θέλετε! 

Για να έχετε πρόσβαση στις κάρτες κάντε κλικ εδώ.

Εκτυπώστε και παίξτε παντομίμα!!